De evolutie van elk bedrijf hangt af van verschillende factoren die meespelen bij het bereiken van de doelstellingen. Deze diverse factoren worden geëvalueerd aan de hand van de berekening van het evolutietarief. Deze waarde vertegenwoordigt dus een indicator die de evolutie tussen twee gegevens uit verschillende domeinen uitdrukt. Hoe wordt het berekend? Waarvoor dient het? Het volgende artikel biedt u antwoorden op deze verschillende vragen.
Wat is het evolutietarief?
Anders genoemd als percentage van evolutie, is het evolutietarief de wiskundige berekening die het verschil tussen een initiële waarde en een eindwaarde evalueert. Het stelt ons in staat om een ideale en nauwkeurige analyse van de verschillende gegevens te maken om daaruit samenvattingen te trekken.
Lees ook : Hoe word je een vrachtwagenchauffeur?
Het evolutietarief berekenen gebeurt dan volgens de volgende formule: Te = [(VF-VI) / VI] x 100. De afkortingen VI, VF en Te staan respectievelijk voor Initiële Waarde, Eindwaarde en Evolutietarief. Het is belangrijk te weten dat het resultaat van deze berekening in procenten wordt uitgedrukt.
In het geval dat het resultaat van het evolutietarief positief is, wordt het voorafgegaan door een + teken. Wanneer het echter negatief is, overschrijdt het resultaat 100% en dat toont aan dat de eindwaarde verschilt van de beginwaarde.
Aanrader : Ontdek hoe je mensenrechten kunt ondersteunen door middel van solidariteitsacties
Als we bijvoorbeeld een bedrijf beschouwen dat in het eerste jaar een besparing van 2000 euro heeft bereikt en 2200 euro in het tweede jaar, dan is het percentage van evolutie: [(2200-2000) /2000] x 100. Dit geeft 10% als evolutietarief van dit bedrijf na een jaar.
Hoe worden de verschillende evolutietarieven berekend?
Naast het standaard evolutietarief onderscheiden we ook het wederkerige evolutietarief, de index van de initiële waarde ten opzichte van de eindwaarde, evenals het gemiddelde evolutietarief. Deze verschillende percentages van evolutie stellen ons in staat om een nauwkeuriger toezicht op de voortgang van het bedrijf te houden.
Het wederkerige evolutietarief
In tegenstelling tot het standaard evolutietarief heeft het wederkerige evolutietarief een omgekeerde vermenigvuldigingscoëfficiënt. De berekening gebeurt volgens de volgende formule: Te’= [(VI – VF) / VF] x 100.
Als we hetzelfde voorbeeld nemen als dat van het evolutietarief, krijgen we:
Te’ = [(2000 -2200) /2200]x100. Het wederkerige evolutietarief van dit bedrijf is -9,09%. We merken dus uit deze berekening op dat het verschil tussen het percentage van evolutie en het wederkerige evolutietarief niet aanzienlijk is. Maar het blijft belangrijk.
Het gemiddelde evolutietarief
Het gemiddelde evolutietarief vertegenwoordigt het gemiddelde van verschillende cumulatieve evolutietarieven die zich over een bepaalde periode uitstrekken. Als we bijvoorbeeld een hoeveelheid Q beschouwen die een opeenvolgende evolutie van 5%, 10%, 15%, 12% en 20% heeft ondergaan (na een bepaalde periode), dan krijgen we een nieuwe hoeveelheid K = (1+0,05) x (1+0,10) x (1+0,12) x (1+0,15) x (1+0,20) x Q
K= 1,785 x Q
Hieruit blijkt dat de coëfficiënt 4,14 is en het globale evolutietarief 89,25% bedraagt. Derhalve komt het percentage van gemiddelde evolutie overeen met het gemiddelde van de 5 tarieven. Om dit te verkrijgen, doen we: K= (1+tm) x (1+tm) x (1+tm) x (1+tm) x (1+tm) x Q
K= (1+tm)5x Q
Door (1+tm)5 te trekken, krijgen we: (1+tm)5= K/Q
Derhalve, 1+tm= (K/Q)1/5
En als we Q door zijn initiële waarde vervangen, hebben we: 1+tm= [(1,785xK)/K]1/5
1+tm= 1,122
Dus tm= 0,122. Geschat in procenten, geeft dit 12,2%.
Het is belangrijk te herinneren dat het gemiddelde evolutietarief in bedrijven dient om het verschil tussen het maandelijkse tarief en het jaarlijkse tarief te verkrijgen.
De index van de initiële waarde ten opzichte van de eindwaarde
De waarde-index maakt een meer ideale vergelijking mogelijk tussen de resultaten van de berekeningen. De berekening gebeurt als volgt: I= 100 x (VF/VI).
Als we (t) beschouwen als het evolutietarief van de initiële waarde VI ten opzichte van de eindwaarde VF, hebben we: I = 100 x (1+t)
Als we rekening houden met dezelfde waarden als hierboven, hebben we: I = 100 x (2200/2000)
Wat 110 oplevert.
De index van 2200 ten opzichte van 2000 is dus 110.
Terwijl de berekening van het evolutietarief van 2000 ten opzichte van 2200 0,1 geeft, zal die van de index dus zijn: I = 100 (1+0,1) = 110.
Dit betekent dus dat een index van 110 overeenkomt met een stijging van 10%. Dit leidt ons tot de conclusie dat het evolutietarief 10% is.